Podstawowym celem oferowanego leczenia uzależnień jest zachowanie trwałej abstynencji, poprawa zdrowia psychicznego i fizycznego, nabycie umiejętności rozwiązywania problemów emocjonalnych i społecznych. Leczenie uzależnień to długotrwały proces, który nie kończy się jedynie na detoksie czy odwyku. Po zakończonej terapii pacjent Terapia uzależnień W uzależnieniu picie alkoholu, zażywanie narkotyków czy leków zajmuje stałe i ważne miejsce w życiu osoby uzależnionej. Podobnie jest z zachowaniami nałogowymi takimi jak hazard, uzależnienie od gier komputerowych, internetu, seksu, zakupów - są to czynności z których bardzo trudno jest zrezygnować. uzależnienie fizyczne – uzależnienie od jakiejś substancji – najczęściej może być to alkohol, papierosy, narkotyki oraz inne substancje psychoaktywne uzależnienie psychiczne – kompulsywne zachowania, które są szkodliwe lub niebezpieczne, np. uzależnienie od gier komputerowych, telefonu, internetu, ryzykownych zachowań. 10 OBJAWÓW UZALEŻNIENIA OD KOMPUTERA Rozdrażnienie, agresja, nadpobudliwość, problemy z utrzymywaniem relacji z innymi ludźmi. Brzmi podobnie do alkoholizmu i narkomanii, jednak to „tylko” uzależnienie od gier komputerowych. Współczesna choroba, która dotyczy już nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Uzależnienie od gier komputerowym jest rodzajem uzależnienia psychicznego, które można pokonać dzięki współpracy z psychoterapeutą i wsparciu najbliższych osób. Pierwszym i najważniejszym krokiem w walce z nałogiem jest jednak samodzielne uświadomienie sobie, że problem naprawdę istnieje. Ośrodka Leczenia, Terapii i Rehabilitacji Uzależnień dla Dzieci i Młodzieży w Gdańsku Stowarzyszenie MONAR, ul. Agrarna 2, tel/fax: 58 349 46 90, 58 349 49 54, tel. kom. 508 367 387. Można dojechać autobusem z Gdańska Wrzeszcza: nr 126, 157, 110, z Gdańska Głównego: nr 210, z Sopotu nr 122. Alicja Katarzyńska alicja.katarzynska Terapia jest możliwa. Spontaniczne wyzdrowienie z uzależnienia od gier komputerowych jest możliwe, np. kiedy młodzi ludzie graliby nadmiernie przez kilka lat, ale potem przestali z powodu zmiany warunków życia – mówi Brand Niemieckiej Agenturze Prasowej. U innych choroba ujawnia się po dłuższym czasie. Ośrodek Terapii Uzależnień „Terapia Nałęczów” Uniszowice 1A, 21-030 Motycz NZOZ Centrum Zdrowia Psychicznego – Poradnia Leczenia Uzależnień ul. Partyzantów 5, 22-400 Zamość województwo lubuskie Ośrodki państwowe Wojewódzki Ośrodek Terapii Uzależnień i Współuzależnienia w Zielonej Górze ul. Jeżeli masz jakieś pytania, wątpliwości lub chcesz się umówić, skontaktuj się z nami. Jesteśmy do Twojej dyspozycji 6 dni w tygodniu: poniedziałek - piątek od 10:00 do 19:00 lub sobota od 10:00 do 17:00. Jako terapeuta uzależnień pomagam osobom z problemami w wyjściu z uzależnienia lub ograniczenie jego destrukcyjnego działania EhLzkna. 1. Czym charakteryzuje się uzależnienie od gier komputerowych? 2. Czy Twoje dziecko jest uzależnione? Jakie są objawy? 3. Dlaczego dzieci wpadają w nałóg? 4. Jakie są konsekwencje uzależnienia od gier komputerowych? 5. Terapia uzależnień dla dzieci. Obecnie większość polskich dzieci ma dostęp do komputera i Internetu i nie znają życia bez współczesnej technologii. Nie ma nic złego w korzystaniu z ich dobrodziejstw, ponieważ komputer może być inspirującym źródłem rozrywki lub pomocnym narzędziem wykorzystywanym do nauki. Problem pojawia się, gdy nasza pociecha nie wyobraża sobie chwili bez kontaktu z wirtualnym światem i rozwija się u niej uzależnienie od gier komputerowych. Jednak ten nałóg nie dotyczy tylko dzieci, ale również dorosłych. 1. Czym charakteryzuje się uzależnienie od gier komputerowych? Spędzanie czasu przed monitorem, dla wielu dzieci i dorosłych to bardzo przyjemna forma rozrywki, czasem tak bardzo, że staje się ważniejsza niż pozostałe obszary życia. Wówczas można już podejrzewać uzależnienie, które może dotyczyć różnych czynności związanych z komputerem np. przeglądania Internetu, grania w gry, rozmów online. Jednak zawsze utrata kontroli nad ilością czasu spędzanego przed ekranem to zjawisko bardzo groźne dla prawidłowego rozwoju dziecka i skutkuje bardzo groźnymi konsekwencjami dla całej rodziny. Dodatkowo nałogowe granie w gry może stać się uzależnieniem równie silnym, jak to wobec substancji psychoaktywnych, mimo że nie pojawi się uzależnienie fizyczne. 2. Czy Twoje dziecko, lub Ty jesteś uzależniony? Jakie są objawy? Na jakie objawy koniecznie należy zwrócić uwagę, gdy podejrzewamy uzależnienie od gier? ▪ spędzanie większości czasu na graniu, zaburzone poczucie czasu, ▪ rezygnacja z innych zainteresowań, ▪ zaniedbywanie obowiązków szkolnych/zawodowych, ▪ pogłębienie izolacji społecznej, odsuwanie się od bliskich osób, ▪ brak dbałości o wygląd, higienę i porządek, ▪ pogorszenie funkcji poznawczych (np. koncentracja), ▪ nadpobudliwość, ▪ zaburzenia snu, ▪ zaburzenia lękowe i afektywne, ▪ rozdrażnienie, agresja lub rozpacz, gdy granie nie jest możliwe, ▪ kłamstwa, ▪ wydawanie nieracjonalnych sum na gry, pojawienie się długów, ▪ obsesyjne myślenie na temat gier podczas innych czynności, ▪ gry stają się głównym tematem, o którym opowiada osoba uzależniona, ▪ pogorszenie stanu zdrowia i rozwój chorób współtowarzyszących (zanik mięśni, wzrost wagi, pogorszenie wzroku). Nigdy nie należy ignorować nawet pierwszych symptomów, gdy zobaczy się je u dziecka lub dorosłego! Szybsza reakcja na problematyczne zachowanie, to większa szansa na poradzenie sobie z trudnością. 3. Dlaczego wpadamy w nałóg? Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, ma także własną historię doświadczeń życiowych i trudności, z którymi musiało się mierzyć. Z tego względu dotarcie do źródła trudności jest w pełni możliwe jedynie podczas specjalistycznej diagnozy psychologicznej. Pustka i brak umiejętności radzenia sobie z emocjami, próba łagodzenia stresu, to główne przyczyny, dlaczego dorośli grają. Można wyróżnić jednak kilka czynników, które przyczyniają się do rozwoju uzależnienia od gier komputerowych: ▪ samotność, izolacja społeczna, ▪ trudność w nawiązywaniu rzeczywistych relacji, ▪ niska samoocena, ▪ nieśmiałość i brak wiary w siebie, ▪ brak poczucia bycia docenianym za osiągnięcia w świecie rzeczywistym, ▪ niezdolność konstruktywnego radzenia sobie z problemami, ▪ zakorzenione schematy rodzinne związane z uzależnieniem się, ▪ konflikty w rodzinie, ▪ brak wsparcia lub zainteresowania ze strony opiekunów. 4. Jakie są konsekwencje uzależnienia od gier komputerowych? Spędzanie dużej ilości czasu przed ekranem komputera stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia dziecka i osoby dorosłej – zarówno psychicznego, jak i fizycznego. Warto mieć świadomość, czym może skutkować nałogowe granie w gry, więc poniżej zamieszczamy listę możliwych zagrożeń wynikających z tego uzależnienia: ▪ pogorszenie koncentracji i uwagi na dłuższych, bardziej angażujących treściach ▪ izolacja od rówieśników ▪ ucieczka od problemów ▪ zaniedbywanie obowiązków ▪ spędzanie całego czasu w Internecie ▪ pogorszenie kondycji fizycznej ▪ zaburzony tryb czuwania i snu ▪ nadużywanie napojów energetycznych i kawy ▪ trudności w szkole ▪ zaburzenia lękowe ▪ agresja i frustracja w sytuacji, gdy oglądanie jest niemożliwe ▪ zetknięcie się z treściami nieodpowiednimi dla wieku ▪ fałszywe wyobrażenie na temat świata i ludzi ▪ brak zainteresowań, nierozwijanie zdolności 5. Terapia uzależnień Uzależnienie od gier komputerowych jest bardzo groźnym zjawiskiem, które destrukcyjnie wpływa na prawidłowy rozwój dziecka. Niszczy również zdrowie fizyczne i psychiczne osób dorosłych. Powrót do równowagi jest możliwy dzięki podjęciu regularnej psychoterapii uzależnień i wsparciu ze strony najbliższych. Bardzo często uzyskanie dużej poprawy samopoczucia jest możliwe również dzięki zaangażowaniu się wszystkich domowników w psychoterapię dla rodzin. Dla opiekunów to szansa, aby lepiej zrozumieć mechanizmy działania nałogu, a także uzyskać prawidłowe strategie radzenia sobie z nimi. Jak przebiega psychoterapia uzależnień od gier komputerowych? Rozpoczęcie kontaktu z terapeutą najczęściej polega na przeprowadzeniu pogłębionego wywiadu. Jeśli chodzi o dzieci, najpierw rozmowa odbywa się z rodzicami, a następnie z dzieckiem – dzięki temu można uzyskać informacje niezbędne do rozpoznania uzależnienia oraz do dalszej pracy z nim. Daje również podstawy to postawienia diagnozy i wstępnego określenia indywidualnych powodów rozwoju nałogu. Terapeuta dzięki temu jest w stanie również przygotować plan działania, które pomoże dziecku w powrocie do zdrowia, a także pozwoli kontrolować przebieg i efekty psychoterapii. W trakcie regularnych spotkań dziecko ma szansę skonfrontować się ze swoimi trudnościami i wewnętrznymi konfliktami oraz uczy się nowych, prawidłowych wzorców zachowania. ____ Uzależnienie od gier komputerowych niekorzystnie wpływa na życie dziecka i całej rodziny. Jednak powrót do zdrowia jest jak najbardziej możliwy, pod warunkiem autentycznego zaangażowania w proces terapeutyczny. Kluczowe jest również szybkie udzielenie wsparcia, aby nałóg się jeszcze bardziej nie rozwinął. Im wcześniejszy kontakt z terapeutą, tym większa będzie też szansa na szybszy powrót do zdrowia oraz pojawienie się mniej dotkliwych konsekwencji wynikających z uzależnienia. Jeśli dostrzegasz u swojego dziecka niepokojące Cię objawy, to nie czekaj i koniecznie poszukaj profesjonalnego wsparcia! Bibliografia: Grzegorzewska, A. (red.) (2018). Współczesne oblicze problemów klinicznych dzieci i młodzieży. Polskie Forum Psychologiczne, 23(3), 483-501 Ginowicz, H. (2003). Zagrożenia płynące z sieci. Terapia Uzależnienia i Współuzależnienia. Pozyskano z: ( Jakubik, A. (2005). Zespół uzależnienia od Internetu (ZUI) –Internet Addiction Syndrome (IAS). Pobrano z: ( Kubala-Kulpińska, A. (2018). Uzależnienie od gier komputerowych – jak z nim walczyć? Głos Pedagogiczny, 102, 18 Gry komputerowe stają się coraz bardziej powszechną rozrywką wśród dzieci i dorosłych. Początkowo nieszkodliwa przyjemność, z czasem może stać się uzależnieniem. Choroba rozpoczyna się w momencie nadmiernego zaabsorbowania graniem. Jak z nią walczyć? Jak wygląda leczenie uzależnienia od gier? Co wskazuje na chorobę? Jak rozwija się uzależnienie od gier?Kajetan, 24 lata. Pochodzi z bogatej rodziny, jest jedynakiem, rodzice wiecznie zapracowani. Pierwszy komputer dostał w szkole podstawowej. Pierwszą grę, jaką otrzymał, była Heroes of Might and Magic. Oszołomiły go grafika i fabuła. Mógł grać cały czas i w ogóle go to nie nudziło. Rodzice jednak kontrolowali mu czas przy komputerze, chodził też na dodatkowe zajęcia pozalekcyjne. Ale już wtedy zaczęły się pierwsze objawy nadmiernego grania. Wolał grać niż wyjść z kolegami na boisko. Podczas wakacji wybierał granie zamiast wychodzenie z hotelu. Na jednym z wyjazdów zdarzyło się, że przez dwa tygodnie tylko raz poszedł na granie. Im był starszy, tym bardziej agresywnie reagował na próby ograniczenia mu przez rodziców czasu grania. Badania wykazują, że okazjonalną aktywność z zakresie grania wykazuje około 70% nastolatków. Najwięcej patologicznych graczy jest w krajach azjatyckich, co jest wynikiem postępu technologicznego. Z klinicznego punktu widzenia osoba uzależniona od gier wideo większość swojego czasu poświęca graniu. I chociaż czas poświęcony na granic nie stanowi wyznacznika uzależnienia, faktem jest, że osoby uzależnione zazwyczaj grają więcej niż inni. Aktywność związana z graniem staje się kompulsywna, gracze tęsknią za graniem, a im bardziej uczucia te stają się intensywne i wewnętrzne napięcie – silniejsze, tym bardziej gracze doświadczają trudności. Pojawia się irytacja i zmienność psychologicznych symptomów uzależnienia od gier wideo zalicza się wzrastające napięcie i związane z tym nasilenie negatywnych emocji. Ich konsekwencją mogą być zachowania agresywne. Objawom psychicznym towarzyszą też fizyczne symptomy uzależnienia. Należą do nich zarówno ignorowanie biologicznych potrzeb (snu, jedzenia czy higieny osobistej), jak i pojawiające się problemy zdrowotne, w tym przybieranie na wadze lub utrata masy ciała, suche lub przekrwione oczy, bóle głowy, pleców, zespół cieśni nadgarstka, ogólne poczucie zmęczenia lub kliniczną służącą diagnozowaniu zaburzeń związanych z uzależnieniem od gier stanowi wywiad. U nałogowych graczy mogą wystąpić psychiczne i fizyczne konsekwencje, takie jak: padaczka fotogenna, moczenie nocne, nietrzymanie kału, problemy ze skóra, stawami, mięśniami, pęcherze skórne, modzele, drętwienie dłoni i palców. Niektóre z tych niepożądanych skutków są stosunkowo rzadkie i aby je „wyleczyć” wystarczy po prostu zaprzestać 7 złotych reguł postępowania dla nauczycieli i rodziców, które pomogą zapobiegać uzależnieniom od gier wideo. Rodzice powinni towarzyszyć dzieciom w graniu i monitorowaniu ich działań w sieci. Korzystniej dla dzieci jest, gdy rodzice grają z nimi, niż gdy grają samotnie. Należy dbać o wczesną profilaktykę, nie dawać do zabawy małym dzieciom telefonów komórkowych, tabletów itp. To rodzice powinni wybierać dzieciom gry, kładąc nacisk na treść i dostosować do wieku. Warto przy tym pamiętać, żeby nie kierować się tylko oznaczeniem zaproponowanym przez producenta, ale samemu obejrzeć grę i sprawdzić i jej zawartość. Rodzice powinni wspierać rozwój u dzieci samokontroli w zakresie czasu spędzania na graniu. Pomocne mogą być budziki, przypominające o upływającym czasie. Rodzice i nauczyciele powinni zadbać o atrakcyjne alternatywne formy spędzania wolnego czasu. Pomóc dzieciom w rozwijaniu zainteresowań, wspierać ich zasoby i talenty. Wspólnie prowadzić aktywny tryb życia, własnym przykładem zachęcić do ruchu i uprawiania sportów. Należy unikać korzystania z gier na urządzeniu przenośnym. Przestrzegać zdrowych nawyków korzystania z komputerów obejmujących: odpowiednią pozycję ciała, dobrze oświetlone pomieszczenie, monitor o zmniejszonej jasności oraz niekorzystanie z gier w celu poprawy nastroju. W momencie zauważenia niepokojących objawów (np. zbyt długie granie, zaniedbywanie obowiązków, problemy ze snem lub skupieniem uwagi) należy czasowo wyeliminować możliwość grania. Często grasz w gry? Sprawdź, czy to już uzależnienie Pytania, które pomogą w diagnozowaniu uzależnienia od gier. Kiedy nie grasz, jak często myślisz o graniu lub o tym, kiedy w końcu zagrasz? Jak często grasz dłużej, niż zamierzałeś? Jak często czujesz się przygnębiony lub zdenerwowany, gdy nie grasz, a uczucie znika, gdy zaczynasz grać? Jak często czujesz, że powinieneś ograniczyć czas poświęcony na granie? Jak często ludzie z twojego otoczenia skarżą się, że za dużo grasz? Jak często rezygnujesz ze spotkania z znajomymi, ponieważ akurat grasz? Jak często marzysz i fantazjujesz o graniu? Jak często w trakcie grania tracisz poczucie czasu? Jak często czujesz się podenerwowany, rozdrażniony lub niespokojny, gdy nie możesz grać tak dużo, jak byś chciał? Jak często próbowałeś bez powodzenia ograniczyć granie? Jak często kłócisz się z rodzicami lub partnerką/partnerem z powodu grania? Jak często rezygnujesz z innych przyjemności, bo wolisz raczej grać? Jak często masz wrażenia w trakcie grania, że czas się zatrzymał? Jak często czujesz się niespokojny lub rozdrażniony, kiedy nie możesz grać kilka dni pod rząd? Jak często wybierasz granie zamiast wyjścia lub spotkania ze znajomymi? Jak często jesteś tak zajęty graniem, że zapominasz jeść? Jak często jesteś rozdrażniony lub niespokojny, gdy nie możesz grać? Leczenie uzależnienia od gier: jak wygląda terapia? Uzależnienie prowadzi do pojawienia się w życiu jednostki wielu negatywnych konsekwencji, które mogą wzmocnić patologiczne objawy do poziomu wymagającego profesjonalnej jak w innych uzależnieniach, proces zdrowienia zaczyna się od uświadomienia sobie istnienia problemu i podjęcia wewnętrznej decyzji o zmianie. Osoby szukają wówczas pomocy na zewnątrz, w postaci profesjonalnej terapii albo próbują ograniczyć lub porzucić granie na własną rękę. Jeśli jednak uwzględnić potencjalną uzależniającą naturę problemu, w wielu przypadkach istnieją duże prawdopodobieństwa wszystkich programów terapeutycznych jest rozwijanie umiejętności społecznych osoby uzależnionej przez aktywność społeczną w życiu realnym i wykorzystanie do tego czasu powstałego z ograniczenia grania. Dodatkowo podejmuje się psychoterapię problemów leżących u podłoża uzależnienia behawioralnego lub współwystępujących z nim zaburzeń, takich jak lęk czy – prawie nigdy/nigdy2 – trochę czasu3 – połowę czasu4 – większość czasu5 – prawie zawsze, zawszeGram w gry online…1… ponieważ chęć poznawać nowych ludzi 2… ponieważ granie pozwala mi zapomnieć o codziennych kłopotach 3… ponieważ lubię rywalizować z innymi 4… ponieważ granie pozwala mi poczuć się lepiej 5… ponieważ granie wyostrza mi zmysły 6… ponieważ mogę robić rzeczy, których nie jestem w stanie lub nie mogę robić w realnym życiu7… dla wypoczynku 8… ponieważ mogę spotkać wielu różnych ludzi 9… ponieważ pozwala mi to zapomnieć o realnym życiu 10… ponieważ lubię wygrywać 11… ponieważ to pozwala mi radzić sobie ze stresem 12… ponieważ zwiększam swoje umiejętności 13… ponieważ czuję się, jakby był kimś innym 14… ponieważ to mnie bawi 15… ponieważ to dobre doświadczenie społeczne 16… ponieważ ganie pozwala mi uciec od rzeczywistości 17… ponieważ to miłe uczucie, gdy jest się lepszym od innych 18... ponieważ pozwala mi to poskromić swoją agresję 19… ponieważ pozwala mi to poprawić koncentrację 20… by być przez chwile kimś innym 21… ponieważ lubię grać 22… ponieważ dzięki graniu mam towarzystwo 23… by zapomnieć o nieprzyjemnych rzeczach i wykroczeniach 24… dla przyjemności pokonywania innych 25… ponieważ redukuje to napięcie 26… ponieważ poprawi to moją zręczność 27… ponieważ mogę być w innym świecie Źródło: Uzależnienia behawioralne. Iwona Grzegorzewska i Lidia Cierpiałowska, PWN. Uzależnienie od gier komputerowych staje się problemem naszych czasów. Coraz młodsi ludzie korzystają z elektronicznych rozrywek interaktywnych. Niestety już dzieci sięgają po gry komputerowe często bez nadzoru osób dorosłych. Co zrobić, gdy wymknie się to spod kontroli? Jak pomóc osobie uzależnionej?? We wcześniejszych artykułach pisaliśmy o uzależnieniu od Internetu i telefonu. Dziś skupimy się na problematyce uzależnienia od gier komputerowych. Czy gry komputerowe uzależniają? Gry komputerowe wydają się być niewinną rozrywką. Jedynie sposobem na spędzanie wolnego czasu. Jeszcze dwadzieścia pięć lat temu niewiele osób miało dostęp do komputerów osobistych, a i wtedy głównie służyły one do pracy. Dopiero od niedawna spędzanie wielu godzin przed monitorem stało się „atrakcyjną” rozrywką. Zachowanie to bardzo szybko zyskało na popularności, a w minionym roku światowy rynek gier elektronicznych wart był miliarda dolarów (Batchelor, 2018). Z tego zainteresowania rozwinęło się jednak wiele przypadków nadużywania a nawet uzależnienia od gier komputerowych. Mechanizm uzależnienia od gier komupterowych Uzależnienie od gier komputerowych jest zaliczane do uzależnień behawioralnych – związanych z przymusowym wykonywaniem jakiejś czynności. Rozrywka multimedialna daje użytkownikom wiele wrażeń i często przyjemności. Powody, dla których jest tak chętnie wybierana mogą jednak stanowić pewne zagrożenie. Wśród nich znajdują się: Łatwa dostępność – gry komputerowe są bardzo popularne i akceptowane społecznie. To sprawia, że istnieje zagrożenia sięgania po taki sposób rozrywki bezrefleksyjnie. Łatwość zaangażowania się – w przypadku realnych aktywności w życiu, często należy włożyć wysiłek by zacząć uprawiać jakiś sport, zwiedzić nowe miejsca, lub poznać nowych ludzi. W przypadku świata wirtualnego – wszystkie te aspekty zostają uproszczone. Wystarczy usiąść przed komputerem i zalogować się do gry. Wirtualność świata – normy społeczne i prawa natury wyznaczają pewne granice zachowania. W świecie wirtualnym te mogą być mocno przesunięte. Gracze często podejmują się aktywności, które w życiu codziennym są niemożliwe lub zakazane. Przykładem mogą być tu światy fantasy, w których można latać, lub gry, w których używa się przemocy. Takie aktywności wydają się dawać więcej wrażeń ze względu na regułę niedostępności. Wcielanie się w bohatera – przyjmowanie fikcyjnej roli może pozwalać na oderwanie się od rzeczywistości. Tworzenie sobie „avatara” umożliwia autoprezentację, całkowicie kontrolowaną. W ten sposób gracz może stworzyć i pokazywać innym nierealistyczny obraz siebie. Ta rozbieżność między prezentacją siebie w grach komputerowych a światem realnym może prowadzić do utraty poczucia spójności oraz obniżenia samooceny, szczególnie w normalnych relacjach społecznych Możliwe objawy uzależnienia Gry komputerowe są często wybieraną formą rozrywki, szczególnie wśród młodych ludzi. Gdy korzysta się z nich zbyt często może to prowadzić do nadużywania lub uzależnienia. Jak zatem rozpoznać, że niewinna rozrywka przerodziła się w realny problem? Gdzie znajduje się granica między zdrową przyjemnością a ucieczką od życia w świat fantazji? Uwagę mogą obudzić następujące objawy uzależnienia od internetu i gier komputerowych: Silna potrzeba grania lub bycia zalogowanym do świata wirtualnego. Zaniedbywanie obowiązków w realnym życiu, na rzecz gier komputerowych. Utrata kontroli nad częstością używania komputera i czasem spędzonym przy grach. Zawężenie zainteresowań jedynie do świata gier komputerowych. Niepokój związany z nieobecnością w wirtualnym świecie. Niechęć do podejmowania innych aktywności, niezwiązanych z rozrywką interaktywną. Jak pomóc osobie uzależnionej? Pierwszym krokiem w walce z każdym uzależnieniem jest uświadomienie sobie problemu. Często bywa tak, że osoby nadużywające gier komputerowych zatracają się w świecie wirtualnym. Poświęcają dużo swojego czasu, nawet nie zauważając jak wiele okazji w swoim życiu przegapiają. Trzeba pamiętać, by w rozmowie z osobą uzależnioną być delikatnym, lecz stanowczym. Dobrze jest wybadać, jaki stosunek ma ona do aktywności, które podejmuje. Czy zdaje sobie sprawę, jak dużo czasu poświęca na wirtualną rozrywkę? Pamiętajmy, że najlepiej możemy pomóc osobie uzależnionej kierując ją na konsultację do specjalisty. Uzależnienie od gier komputerowych powinno się traktować równie poważnie jak inne rodzaje uzależnień. Mimo, że nie daje ono szybko objawów to bywa równie trudne w leczeniu. Leczenie uzależnień w naszym ośrodku » Bibliografia: Artur Majchrzak – psycholog W tym roku skończyłem swoją edukację jako magister psychologii społecznej oraz licencjat coachingu filozoficznego. Dzięki takiemu połączeniu wykształcenia, odnalazłem wiele metod pracy nad poprawą zdrowia psychicznego i jakości życia. Od 7 lat interesuję się fenomenem świadomości oraz praktycznie zgłębiam jej tajemnice. Po okresie poszukiwań, odnalazłem swoją ścieżkę rozwoju. Jest nią buddyzm tybetański Karma Kagyu. Uzupełniam jego techniki również psychologicznymi, naukowymi narzędziami tak, by rozwijać się sprawnie i móc pomagać innym. Jestem również zachwycony nurtem mindfulness. Swoją przyszłość wiąże z leczeniem uzależnień z wykorzystaniem innowacyjnych metod oraz psychoterapii grupowej.